Kiszone liście chrzanu to intensywnie zielony, ostro-kwaśny przetwór przygotowywany w solance z czosnkiem, przyprawami i ziołami. W tradycji kiszenia liście chrzanu wykorzystywano podobnie jak kapustę czy ogórki: jako sposób na zachowanie sezonowych roślin na dłużej i wzbogacenie codziennej diety.
Liście chrzanu zawierają glukozynolany, synigrynę, izotiocyjaniany, witaminę C, witaminę K, flawonoidy, chlorofil i garbniki. Podczas fermentacji mlekowej w kiszonce rozwijają się naturalne bakterie Lactobacillus, które odpowiadają za kwaśny smak, aromat i trwałość przetworu.
Kiszenie w solance to najprostsza i najbezpieczniejsza metoda dla początkujących. Liście muszą być całkowicie zanurzone, sól powinna być
niejodowana, a słoiki czyste i wyparzone. Kiszonki nie należy gotować, ponieważ wysoka temperatura niszczy żywe kultury bakterii.
Dlaczego warto kisić liście chrzanu
Liście chrzanu zawierają związki siarkowe, flawonoidy, chlorofil oraz witaminy C i K.
Fermentacja mlekowa nadaje im kwaśny smak i wspiera rozwój bakterii Lactobacillus.
Kiszone liście można dodawać do kanapek, sałatek, mięs, żurku, bigosu i dań obiadowych.
Solankę można stosować jako kwaśny dodatek do potraw lub rozcieńczyć w wodzie.
To tani przetwór sezonowy z rośliny, która często rośnie w ogrodach, przy płotach i na nieużytkach.
Kiszone liście chrzanu różnią
się od innych domowych przetworów. Surowe liście w pesto mają ostrzejszy smak i zachowują świeży charakter. Nalewka jest skoncentrowana i przeznaczona wyłącznie dla dorosłych. Napar jest najprostszy, ale łagodniejszy. Kiszonka najlepiej sprawdza się jako codzienny dodatek do jedzenia i źródło naturalnej fermentacji.
