To, co wydaje się bezwartościowe i zazwyczaj trafia do kosza, dzięki odpowiedniej technologii może stać się cennym zasobem gospodarczym.
Złoto ukryte w starej elektronice
Wycofane z użytku telefony, podzespoły komputerowe, płytki drukowane i tym podobne elementy zawierają metale szlachetne – w niewielkich, lecz cennych ilościach. Zespół badaczy z ETH w Zurychu udoskonalił metodę pozwalającą na odzyskiwanie złota z takich odpadów elektronicznych przy niższych kosztach i mniejszym obciążeniu dla środowiska. Oprócz samej innowacji, cel jest praktyczny: przekształcenie odpadów w użyteczne surowce.
Wyniki badań laboratoryjnych potwierdzają ten potencjał: z 20 zużytych płyt głównych
uzyskano samorodek złota o wadze około 450 mg, wyceniany na mniej więcej 33 dolary. W określonych warunkach stosunek kosztów do wartości odzyskanego kruszcu może wynosić nawet 50:1, co czyni recykling odpadów elektronicznych coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla przemysłu.
Jak działa białkowa gąbka „wychwytująca” złoto
Zaskakujący składnik pochodzi z serwatki – produktu ubocznego przemysłu mleczarskiego. Poddana działaniu wysokiej temperatury w środowisku
kwaśnym, serwatka przekształca się w zawiesinę białkowych nanowłókien. Po wysuszeniu materiał ten zyskuje strukturę przypominającą gąbkę, zdolną do selektywnego wychwytywania jonów złota z roztworów uzyskanych z przetworzonych elementów metalowych.
W
uzyskano samorodek złota o wadze około 450 mg, wyceniany na mniej więcej 33 dolary. W określonych warunkach stosunek kosztów do wartości odzyskanego kruszcu może wynosić nawet 50:1, co czyni recykling odpadów elektronicznych coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla przemysłu.
Jak działa białkowa gąbka „wychwytująca” złoto
Zaskakujący składnik pochodzi z serwatki – produktu ubocznego przemysłu mleczarskiego. Poddana działaniu wysokiej temperatury w środowisku
kwaśnym, serwatka przekształca się w zawiesinę białkowych nanowłókien. Po wysuszeniu materiał ten zyskuje strukturę przypominającą gąbkę, zdolną do selektywnego wychwytywania jonów złota z roztworów uzyskanych z przetworzonych elementów metalowych.
W
uzyskano samorodek złota o wadze około 450 mg, wyceniany na mniej więcej 33 dolary. W określonych warunkach stosunek kosztów do wartości odzyskanego kruszcu może wynosić nawet 50:1, co czyni recykling odpadów elektronicznych coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla przemysłu.
Jak działa białkowa gąbka „wychwytująca” złoto
Zaskakujący składnik pochodzi z serwatki – produktu ubocznego przemysłu mleczarskiego. Poddana działaniu wysokiej temperatury w środowisku
kwaśnym, serwatka przekształca się w zawiesinę białkowych nanowłókien. Po wysuszeniu materiał ten zyskuje strukturę przypominającą gąbkę, zdolną do selektywnego wychwytywania jonów złota z roztworów uzyskanych z przetworzonych elementów metalowych.
W
uzyskano samorodek złota o wadze około 450 mg, wyceniany na mniej więcej 33 dolary. W określonych warunkach stosunek kosztów do wartości odzyskanego kruszcu może wynosić nawet 50:1, co czyni recykling odpadów elektronicznych coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla przemysłu.
Jak działa białkowa gąbka „wychwytująca” złoto
Zaskakujący składnik pochodzi z serwatki – produktu ubocznego przemysłu mleczarskiego. Poddana działaniu wysokiej temperatury w środowisku
kwaśnym, serwatka przekształca się w zawiesinę białkowych nanowłókien. Po wysuszeniu materiał ten zyskuje strukturę przypominającą gąbkę, zdolną do selektywnego wychwytywania jonów złota z roztworów uzyskanych z przetworzonych elementów metalowych.
W
uzyskano samorodek złota o wadze około 450 mg, wyceniany na mniej więcej 33 dolary. W określonych warunkach stosunek kosztów do wartości odzyskanego kruszcu może wynosić nawet 50:1, co czyni recykling odpadów elektronicznych coraz bardziej atrakcyjną perspektywą dla przemysłu.
Jak działa białkowa gąbka „wychwytująca” złoto
Zaskakujący składnik pochodzi z serwatki – produktu ubocznego przemysłu mleczarskiego. Poddana działaniu wysokiej temperatury w środowisku
kwaśnym, serwatka przekształca się w zawiesinę białkowych nanowłókien. Po wysuszeniu materiał ten zyskuje strukturę przypominającą gąbkę, zdolną do selektywnego wychwytywania jonów złota z roztworów uzyskanych z przetworzonych elementów metalowych.
W
zostałyby bezpowrotnie utracone.
Pozytywne skutki wykraczają poza ramy laboratorium. Wdrożenie tego rozwiązania na szeroką skalę pozwoliłoby ograniczyć zależność od górnictwa – działalności energochłonnej, często wiążącej się z wylesianiem i degradacją ekosystemów –oraz zmniejszyć ilość odpadów trafiających na wysypiska. To kompleksowe rozwiązanie, które łączy badania naukowe z rzeczywistymi potrzebami środowiska i gospodarki.
Nasz wkład jest prosty: zamiast wyrzucać stare telefony czy płytki drukowane, możemy oddać je do punktów zbiórki lub przekazać w ramach lokalnych akcji recyklingowych. Dzięki temu przedmioty ważące zaledwie 25 gramów – często pomijane i traktowane jako bezwartościowe – mogą ponownie trafić
do obiegu gospodarczego w postaci 22-karatowego złota, a pozostałe materiały mogą zostać wykorzystane do wytworzenia nowych produktów.
skrócie proces ten obejmuje trzy główne etapy: (1) elementy metalowe przekształca się w roztwór bogaty w jony; (2) do roztworu wprowadza się gąbkę z nanowłókien, która przyciąga i wiąże jony złota; (3) nasycony materiał poddaje się ogrzewaniu, aby oddzielić złoto w postaci płatków lub drobnych samorodków. Główną zaletą tej metody jest brak toksycznych odczynników oraz znacznie wyższa opłacalność w porównaniu z tradycyjnymi technikami wykorzystującymi agresywne substancje chemiczne.
Odzyskiwanie złota z elektroniki przy użyciu materiałów na bazie białek oznacza mniejsze zanieczyszczenie środowiska, niższe koszty oraz wykorzystanie zasobów, które w przeciwnym razie
